In blog 876: ‘Als Balkenende blijft is de Nederlandse politiek moreel falliet’ en in 921: ‘Balkenende voor de vierde maal over eigen benen gestruikeld’, schreef PvMR: "Kort voor Willibrord Davids met zijn commissie aan het werk ging had hij in Venetixeb Titiaans schilderij x92David en Goliathx92 gezien en had hij elk van de commissieleden er een ansichtkaart van gestuurd. In het klassieke Bijbelverhaal vertegenwoordigt David, die de brallende Filistijn Goliath versloeg, de uiteindelijke overwinning van het vertrouwen op het domme geloof in de brute kracht van militair vertoon en de onderwerping eraan.

In het rapport werd het een en ander zwart op wit gezet, maar kunnen we erop rekenen dat de getuigenis van dit onderzoek de volledige waarheid openbaart? Natuurlijk niet want vaak is het zo dat niet de vijand in dit soort kwesties maar de waarheid de grootste vijand blijkt te zijn. Het rapport heeft het grote politieke getouwtrek om het pluche echter in gang gezet. Er zal nog veel over gesproken gaan worden, maar als de uiteindelijke uitkomst ervan is dat dit kabinet en de starre arrogantie van "onze" moraalridder Balkenende, die eens in een interview zei dat zijn grootste passie macht is, nu nog steeds overeind blijven, dan betekend dit het morele failliet van de Nederlandse politiek. De uitreiking van het brevet voor moreel en politiek onvermogen voor dit schuif en draai kabinet heeft nog even op zich laten wachten maar iverliep dan toch succesvol: na 16 uur debatteren viel Balkenende 4 op 20 februari 2010 om 4 uur x91s nachts. Voor de vierde keer struikelde de stugge Zeeuw, dit maal over diens christelijke oorlogszucht. Door de val van het kabinet zal onder andere de heilloze militaire "opbouwmissie" in Afghanistan, zoals twee maal eerder afgesproken, dit jaar worden gestopt en hebben de Nederlandse oorlogspropagandisten de deksel op hun lange neuzen gekregen. Overigens, in mijn optiek valt de eer niet Bos, die slechts de laatste duw gaf, maar Willibrord Davids toe."

Nu, bijna ‘n maand later tekenen de consequenties zich af. De een na de andere politicus trekt zich met gevulde zakken, ‘n gewaarborgde toekomst en met aangewende edele motieven terug. Aan tafel bij Pauw en Witteman herhaalde Gerrit Komrij eergisteren het gevoel dat deze vlucht uit de failliete en hypocriete moraalpolitiek in mij opriep: de ratten verlaten het zinkende schip. Natuurlijk, er is geen eer te behalen aan de verkondiging van de zorgvuldig ontweken maatregelen. Niet Balkenende echter, die kondigde na de val meteen aan dat hij – op zoek naar goud – stug aan het roer zou blijven staan. Nog steeds is het niet tot deze roerganger doorgedrongen dat Nederland hem en zijn politiek van sociale afbraak, ontwijking en heimelijkheid spuug en spuug zat is. Terecht stelde Komrij vragen bij de inhoud van Balkenendes hersenpan: "Ik kan luisteren en weet iets van taal en krijg elke keer de kriebels van die man. Elk woord van die man is een leugen en onoprecht." Zolang mensen als Komrij hun bevindingen op deze manier blijven uiten, zwakt dat de ernstige zorgen die we ons over dit land moeten maken enigszins af en worden de laatste restjes hoop nog niet ten grave gedragen.

In blog 876: ‘Als Balkenende blijft is de Nederlandse politiek moreel falliet’ en in 921: ‘Balkenende voor de vierde maal over eigen benen gestruikeld’, schreef PvMR: "Kort voor Willibrord Davids met zijn commissie aan het werk ging had hij in Venetixeb Titiaans schilderij x92David en Goliathx92 gezien en had hij elk van de commissieleden er een ansichtkaart van gestuurd. In het klassieke Bijbelverhaal vertegenwoordigt David, die de brallende Filistijn Goliath versloeg, de uiteindelijke overwinning van het vertrouwen op het domme geloof in de brute kracht van militair vertoon en de onderwerping eraan.

In het rapport werd het een en ander zwart op wit gezet, maar kunnen we erop rekenen dat de getuigenis van dit onderzoek de volledige waarheid openbaart? Natuurlijk niet want vaak is het zo dat niet de vijand in dit soort kwesties maar de waarheid de grootste vijand blijkt te zijn. Het rapport heeft het grote politieke getouwtrek om het pluche echter in gang gezet. Er zal nog veel over gesproken gaan worden, maar als de uiteindelijke uitkomst ervan is dat dit kabinet en de starre arrogantie van "onze" moraalridder Balkenende, die eens in een interview zei dat zijn grootste passie macht is, nu nog steeds overeind blijven, dan betekend dit het morele failliet van de Nederlandse politiek. De uitreiking van het brevet voor moreel en politiek onvermogen voor dit schuif en draai kabinet heeft nog even op zich laten wachten maar iverliep dan toch succesvol: na 16 uur debatteren viel Balkenende 4 op 20 februari 2010 om 4 uur x91s nachts. Voor de vierde keer struikelde de stugge Zeeuw, dit maal over diens christelijke oorlogszucht. Door de val van het kabinet zal onder andere de heilloze militaire "opbouwmissie" in Afghanistan, zoals twee maal eerder afgesproken, dit jaar worden gestopt en hebben de Nederlandse oorlogspropagandisten de deksel op hun lange neuzen gekregen. Overigens, in mijn optiek valt de eer niet Bos, die slechts de laatste duw gaf, maar Willibrord Davids toe."

Nu, bijna ‘n maand later tekenen de consequenties zich af. De een na de andere politicus trekt zich met gevulde zakken, ‘n gewaarborgde toekomst en met aangewende edele motieven terug. Aan tafel bij Pauw en Witteman herhaalde Gerrit Komrij eergisteren het gevoel dat deze vlucht uit de failliete en hypocriete moraalpolitiek in mij opriep: de ratten verlaten het zinkende schip. Natuurlijk, er is geen eer te behalen aan de verkondiging van de zorgvuldig ontweken maatregelen. Niet Balkenende echter, die kondigde na de val meteen aan dat hij – op zoek naar goud – stug aan het roer zou blijven staan. Nog steeds is het niet tot deze roerganger doorgedrongen dat Nederland hem en zijn politiek van sociale afbraak, ontwijking en heimelijkheid spuug en spuug zat is. Terecht stelde Komrij vragen bij de inhoud van Balkenendes hersenpan: "Ik kan luisteren en weet iets van taal en krijg elke keer de kriebels van die man. Elk woord van die man is een leugen en onoprecht." Zolang mensen als Komrij hun bevindingen op deze manier blijven uiten, zwakt dat de ernstige zorgen die we ons over dit land moeten maken enigszins af en worden de laatste restjes hoop nog niet ten grave gedragen.

In blog 876: ‘Als Balkenende blijft is de Nederlandse politiek moreel falliet’ en in 921: ‘Balkenende voor de vierde maal over eigen benen gestruikeld’, schreef PvMR: "Kort voor Willibrord Davids met zijn commissie aan het werk ging had hij in Venetixc3xab Titiaans schilderij xe2x80x99David en Goliathxe2x80x99 gezien en had hij elk van de commissieleden er een ansichtkaart van gestuurd. In het klassieke Bijbelverhaal vertegenwoordigt David, die de brallende Filistijn Goliath versloeg, de uiteindelijke overwinning van het vertrouwen op het domme geloof in de brute kracht van militair vertoon en de onderwerping eraan.

In het rapport werd het een en ander zwart op wit gezet, maar kunnen we erop rekenen dat de getuigenis van dit onderzoek de volledige waarheid openbaart? Natuurlijk niet want vaak is het zo dat niet de vijand in dit soort kwesties maar de waarheid de grootste vijand blijkt te zijn. Het rapport heeft het grote politieke getouwtrek om het pluche echter in gang gezet. Er zal nog veel over gesproken gaan worden, maar als de uiteindelijke uitkomst ervan is dat dit kabinet en de starre arrogantie van "onze" moraalridder Balkenende, die eens in een interview zei dat zijn grootste passie macht is, nu nog steeds overeind blijven, dan betekend dit het morele failliet van de Nederlandse politiek. De uitreiking van het brevet voor moreel en politiek onvermogen voor dit schuif en draai kabinet heeft nog even op zich laten wachten maar iverliep dan toch succesvol: na 16 uur debatteren viel Balkenende 4 op 20 februari 2010 om 4 uur xe2x80x98s nachts. Voor de vierde keer struikelde de stugge Zeeuw, dit maal over diens christelijke oorlogszucht. Door de val van het kabinet zal onder andere de heilloze militaire "opbouwmissie" in Afghanistan, zoals twee maal eerder afgesproken, dit jaar worden gestopt en hebben de Nederlandse oorlogspropagandisten de deksel op hun lange neuzen gekregen. Overigens, in mijn optiek valt de eer niet Bos, die slechts de laatste duw gaf, maar Willibrord Davids toe."

Nu, bijna ‘n maand later tekenen de consequenties zich af. De een na de andere politicus trekt zich met gevulde zakken, ‘n gewaarborgde toekomst en met aangewende edele motieven terug. Aan tafel bij Pauw en Witteman herhaalde Gerrit Komrij eergisteren het gevoel dat deze vlucht uit de failliete en hypocriete moraalpolitiek in mij opriep: de ratten verlaten het zinkende schip. Natuurlijk, er is geen eer te behalen aan de verkondiging van de zorgvuldig ontweken maatregelen. Niet Balkenende echter, die kondigde na de val meteen aan dat hij – op zoek naar goud – stug aan het roer zou blijven staan. Nog steeds is het niet tot deze roerganger doorgedrongen dat Nederland hem en zijn politiek van sociale afbraak, ontwijking en heimelijkheid spuug en spuug zat is. Terecht stelde Komrij vragen bij de inhoud van Balkenendes hersenpan: "Ik kan luisteren en weet iets van taal en krijg elke keer de kriebels van die man. Elk woord van die man is een leugen en onoprecht." Zolang mensen als Komrij hun bevindingen op deze manier blijven uiten, zwakt dat de ernstige zorgen die we ons over dit land moeten maken enigszins af en worden de laatste restjes hoop nog niet ten grave gedragen.

George Orwell: x93In tijden van algemeen bedrog wordt het verkondigen van waarheid een revolutionaire daad.x94

Vervolg van blog 926: Het bestialiseren van individuen, bevolkingsgroepen en naties is x91n gevolg van een niet gexefntegreerde maar geprojecteerde schaduw. Op individueel niveau ontstaan er dan onoplosbare ruzies en vete’s, moord en doodslag en op het collectieve: rigide veroordelingen die resulteren in vernietigende (heilige) oorlogen en geschiedvervalsingen. Toen vader en zoon Bush, (leden van het geheime ‘Skull and Bones’ genootschap) in de door de VS aan de macht geholpen dictator Saddam en in Osama plotseling handlangers van satan zagen, stuurden ze met het leger gexefnstrueerde journalisten en christelijke missionarissen naar het Oosten om het Irakese en Afghaanse volk te bekeren: cq te democratiseren. Resultaat: honderdduizenden graven in verwoeste landen, totale chaos en ‘n oceaan van lijden.

Wat gebeurt er als de schaduw wordt uitgeprojecteerd? Hitler en trawanten die het Joodse volk tot untermenschen bestempelden; het Joodse volk dat in het Palestijnse hun aartsvijand gewaar wordt, de Chinese communisten die in de Falun Gong een staatsvijandige organisatie ziet en in Tibet een achterlijke cultuur; Noord Korea dat Amerika als een verderfelijke duivelse natie ziet, de Birmese generaals die in de boeddhistische morele autoriteit hun ondergang vrezen en ga zo maar door, de lijst is eindeloos. De veroordeling en bestrijding van de eigen individuele en de collectieve schaduw in de buitenwereld kan niet anders dan leiden tot allerlei soorten humane dramax92s en zwarte bladzijden in de humane geschiedenis. x93De schaduwx94, stelde Jung x93is het machtigste en gevaarlijkste van de archetypenx94. Dissidenten en klokkenluiders schuwen het niet om de zorgvuldig verborgen gehouden schaduwkanten van politiek, religies en bedrijsleven aan het licht te brengen. Vaak worden ze dan ook door hun activiteiten onderworpen aan uitsluiting, langdurige straffen, verbanning, opname in een psychiatrische inrichting, marteling en/of de doodstraf. Met het oog op de collectieve geestelijke gezondheid zijn dissidenten en klokkenluiders moedige voorvechters voor normen en waarden en ‘n tegengif tegen de diepe morele crisis waarin de wereld gevangen zit.

Daarentegen kleppen veel politici over het gewicht van waarheid, gerechtigheid en MensenRechten. Aangedaan door uitspraken als die van Elie Wiesel profileren ze zich gratuit: x93Zolang er nog een dissident gevangen zit, is onze vrijheid niet waar. Wat deze slachtoffers bovenal nodig hebben is de wetenschap dat wanneer hun stemmen gesmoord worden wij hen de onze zullen geven, dat terwijl hun vrijheid afhangt van de onze, de kwaliteit van de onze afhangt van hun vrijheid." In de commotie die ontstond in aanloop naar de Pekingspelen stelde MRapostel Verhagen dat Nederland China op het belang van MensenRechten zal blijven wijzen en dat de Nederlandse regering het dissidentengeluid steunt. Let wel: het geluid! Dissidenten zijn individuen of groeperingen die zich uit waarheidsliefde verzetten tegen de overheersende opvattingen of beleidslijnen op religieus, politiek of sociaal gebied. Het geweten, de stem van het oprechte in de menselijke psyche, speelt hierbij een doorslaggevende rol. Als de ethische norm niet meer met een praktische situatie strookt komen deze moedige mensen meestal geweldloos in verzet tegen de zorgvuldig verborgen gehouden misstanden.

Het fenomeen klokkenluider benadert de motivatie van de dissident in Nederland het beste. Een klokkenluider is iemand die een beroep doet op het 19de MensenRecht: de vrijheid om jezelf te uiten; het recht om eigen beslissingen te nemen, een eigen mening te hebben en deze te uiten en met anderen te delen. De klokkenluider geeft het eigen belang voor het algemene op: Een werknemer brengt misstanden in zijn bedrijf of organisatie naar buiten en stelt illegaal handelen of onrecht openlijk aan de kaak. Omdat ze intern vaak geen gehoor vinden worden daarvoor hoge instanties en/of de media als breekijzer gebruikt. Ze proberen op een positieve manier de normen en waarden te verdedigen die het Nederlandse (ex)kabinet zo belangrijk vindt maar worden voor hun inzet op een schandelijke manier in de steek gelaten. Terwijl ze ons aller waardering en steun verdienen worden ze als laaghartige verraders behandeld. De echte boosdoeners komen er altijd weer met lachwekkende boetes van af en gaan dan weer vrolijk verder met de gemeenschap financieel of anderszins te bedriegen en te benadelen. 

George Orwell: x93In tijden van algemeen bedrog wordt het verkondigen van waarheid een revolutionaire daad.x94

Vervolg van blog 926: Het bestialiseren van individuen, bevolkingsgroepen en naties is x91n gevolg van een niet gexefntegreerde maar geprojecteerde schaduw. Op individueel niveau ontstaan er dan onoplosbare ruzies en vete’s, moord en doodslag en op het collectieve: rigide veroordelingen die resulteren in vernietigende (heilige) oorlogen en geschiedvervalsingen. Toen vader en zoon Bush, (leden van het geheime ‘Skull and Bones’ genootschap) in de door de VS aan de macht geholpen dictator Saddam en in Osama plotseling handlangers van satan zagen, stuurden ze met het leger gexefnstrueerde journalisten en christelijke missionarissen naar het Oosten om het Irakese en Afghaanse volk te bekeren: cq te democratiseren. Resultaat: honderdduizenden graven in verwoeste landen, totale chaos en ‘n oceaan van lijden.

Wat gebeurt er als de schaduw wordt uitgeprojecteerd? Hitler en trawanten die het Joodse volk tot untermenschen bestempelden; het Joodse volk dat in het Palestijnse hun aartsvijand gewaar wordt, de Chinese communisten die in de Falun Gong een staatsvijandige organisatie ziet en in Tibet een achterlijke cultuur; Noord Korea dat Amerika als een verderfelijke duivelse natie ziet, de Birmese generaals die in de boeddhistische morele autoriteit hun ondergang vrezen en ga zo maar door, de lijst is eindeloos. De veroordeling en bestrijding van de eigen individuele en de collectieve schaduw in de buitenwereld kan niet anders dan leiden tot allerlei soorten humane dramax92s en zwarte bladzijden in de humane geschiedenis. x93De schaduwx94, stelde Jung x93is het machtigste en gevaarlijkste van de archetypenx94. Dissidenten en klokkenluiders schuwen het niet om de zorgvuldig verborgen gehouden schaduwkanten van politiek, religies en bedrijsleven aan het licht te brengen. Vaak worden ze dan ook door hun activiteiten onderworpen aan uitsluiting, langdurige straffen, verbanning, opname in een psychiatrische inrichting, marteling en/of de doodstraf. Met het oog op de collectieve geestelijke gezondheid zijn dissidenten en klokkenluiders moedige voorvechters voor normen en waarden en ‘n tegengif tegen de diepe morele crisis waarin de wereld gevangen zit.

Daarentegen kleppen veel politici over het gewicht van waarheid, gerechtigheid en MensenRechten. Aangedaan door uitspraken als die van Elie Wiesel profileren ze zich gratuit: x93Zolang er nog een dissident gevangen zit, is onze vrijheid niet waar. Wat deze slachtoffers bovenal nodig hebben is de wetenschap dat wanneer hun stemmen gesmoord worden wij hen de onze zullen geven, dat terwijl hun vrijheid afhangt van de onze, de kwaliteit van de onze afhangt van hun vrijheid." In de commotie die ontstond in aanloop naar de Pekingspelen stelde MRapostel Verhagen dat Nederland China op het belang van MensenRechten zal blijven wijzen en dat de Nederlandse regering het dissidentengeluid steunt. Let wel: het geluid! Dissidenten zijn individuen of groeperingen die zich uit waarheidsliefde verzetten tegen de overheersende opvattingen of beleidslijnen op religieus, politiek of sociaal gebied. Het geweten, de stem van het oprechte in de menselijke psyche, speelt hierbij een doorslaggevende rol. Als de ethische norm niet meer met een praktische situatie strookt komen deze moedige mensen meestal geweldloos in verzet tegen de zorgvuldig verborgen gehouden misstanden.

Het fenomeen klokkenluider benadert de motivatie van de dissident in Nederland het beste. Een klokkenluider is iemand die een beroep doet op het 19de MensenRecht: de vrijheid om jezelf te uiten; het recht om eigen beslissingen te nemen, een eigen mening te hebben en deze te uiten en met anderen te delen. De klokkenluider geeft het eigen belang voor het algemene op: Een werknemer brengt misstanden in zijn bedrijf of organisatie naar buiten en stelt illegaal handelen of onrecht openlijk aan de kaak. Omdat ze intern vaak geen gehoor vinden worden daarvoor hoge instanties en/of de media als breekijzer gebruikt. Ze proberen op een positieve manier de normen en waarden te verdedigen die het Nederlandse (ex)kabinet zo belangrijk vindt maar worden voor hun inzet op een schandelijke manier in de steek gelaten. Terwijl ze ons aller waardering en steun verdienen worden ze als laaghartige verraders behandeld. De echte boosdoeners komen er altijd weer met lachwekkende boetes van af en gaan dan weer vrolijk verder met de gemeenschap financieel of anderszins te bedriegen en te benadelen. 

Daar, waarop we onze geestelijke energie richten groeit en groeit en groeit ons soms boven het hoofd. Met de gekozen energiekanalisatie ontstaat er betrokkenheid, binding maar ook gehechtheid aan het gewenste doel. Als er ter compensatie niet gewerkt wordt aan een bepaalde mate van introspectie, onthechting en x91selfcontainmentx92 lopen we het risico onszelf mentaal-emotioneel te beschadigen; geestelijke uitputting, frustraties en abrupte ingrepen van het onbewuste liggen dan op de loer. Ieder mens schept de eigen werkelijkheid en die creatie dient als spiegel van onze motivaties, ambities en behoeften. Onthechting betekent afstand kunnen nemen van het beoogde resultaat van ons doen en laten: bij jezelf thuis blijven komen.

De SP heeft altijd kunnen rekenen op mijn loyaliteit. Het begon allemaal 35 jaar geleden met het besluit deel te nemen aan de politieke scholingsavonden. Destijds werkte ik als heftruckchauffeur bij de giffabriek Luxan in Gelderland. Ik had gehoord over een andere giffabriek in Brabant waar door dioxinevervuiling in een bepaalde straal om die fabriek de bladeren vroegtijdig van de bomen vielen. Op voorwaarde van de acceptatie van een dioxineverbod mocht de geplande fusie tussen de twee bedrijven doorgaan. Een week voor het hoge bezoek kreeg ik opdracht om honderden vaten uit de loodsen te verplaatsen naar een uithoek van het fabrieksterrein om deze daarna met grote zeilen af te dekken. Tijdens een vakbondsvergadering in de bedrijfskantine hoorde ik over de voorwaarden en gevolgen van de voorgenomen fusie. Omdat ik het gevoel had dat er iets niet in de haak was liep ik na de vergadering in het donker naar de opslagplek om te controleren wat er in de vaten zat: dioxine. De volgende dag nam ik contact op met de SP en de fusie is uiteindelijk niet doorgegaan: natuurlijk stond ik na deze actie meteen op straat maar ging een paar dagen later bij Stork aan de slag.

Enkele jaren geleden heb ik om een aantal redenen mijn lidmaatschap van de SP opgezegd. De belangrijkste was de SP mediastilte rond de kwestie Tibet en de MRschendingen in China in aanloop naar de Pekingspelen. Op de Internationale Dag van de MensenRechten in december 2008 heb ik op de Dam met Harry van Bommel, die er wel een uitgesproken mening over heeft, kort contact gehad. Daarnaast had de beslissing te maken met voortschrijdend inzicht in het gedachtegoed van Jiddu Krishnamurti. De algemene behoefte om door middel van welk lidmaatschap dan ook een identiteit op te bouwen; de behoefte om ergens bij te willen horen viel plotseling helemaal van me af. Maar nu verkeert de SP in zwaar weer en doemde daar gisteren plotseling de ‘dag van Agnes Kant’ op. Deze gepassioneerde, oprechte politica met het hart op de juiste plek trok in haar strijd voor een humaner en socialer Nederland, haar geestelijke accu in korte tijd leeg. Wat de redenen achter haar beslissing ook geweest moge zijn, naar mijn idee heeft Agnes een dappere en wijze beslissing genomen. Sociaal onrecht heeft altijd bestaan en zal in tijden van crisis alleen maar verder toenemen. Inzet voor een betere, meer rechtvaardiger wereld, kan op vele manieren en ik twijfel er niet aan dat Agnes een nieuwe manier zal gaan vinden, een manier waarbij ze ook zichzelf wat meer in bescherming neemt.

Daar, waarop we onze geestelijke energie richten groeit en groeit en groeit ons soms boven het hoofd. Met de gekozen energiekanalisatie ontstaat er betrokkenheid, binding maar ook gehechtheid aan het gewenste doel. Als er ter compensatie niet gewerkt wordt aan een bepaalde mate van introspectie, onthechting en x91selfcontainmentx92 lopen we het risico onszelf mentaal-emotioneel te beschadigen; geestelijke uitputting, frustraties en abrupte ingrepen van het onbewuste liggen dan op de loer. Ieder mens schept de eigen werkelijkheid en die creatie dient als spiegel van onze motivaties, ambities en behoeften. Onthechting betekent afstand kunnen nemen van het beoogde resultaat van ons doen en laten: bij jezelf thuis blijven komen.

De SP heeft altijd kunnen rekenen op mijn loyaliteit. Het begon allemaal 35 jaar geleden met het besluit deel te nemen aan de politieke scholingsavonden. Destijds werkte ik als heftruckchauffeur bij de giffabriek Luxan in Gelderland. Ik had gehoord over een andere giffabriek in Brabant waar door dioxinevervuiling in een bepaalde straal om die fabriek de bladeren vroegtijdig van de bomen vielen. Op voorwaarde van de acceptatie van een dioxineverbod mocht de geplande fusie tussen de twee bedrijven doorgaan. Een week voor het hoge bezoek kreeg ik opdracht om honderden vaten uit de loodsen te verplaatsen naar een uithoek van het fabrieksterrein om deze daarna met grote zeilen af te dekken. Tijdens een vakbondsvergadering in de bedrijfskantine hoorde ik over de voorwaarden en gevolgen van de voorgenomen fusie. Omdat ik het gevoel had dat er iets niet in de haak was liep ik na de vergadering in het donker naar de opslagplek om te controleren wat er in de vaten zat: dioxine. De volgende dag nam ik contact op met de SP en de fusie is uiteindelijk niet doorgegaan: natuurlijk stond ik na deze actie meteen op straat maar ging een paar dagen later bij Stork aan de slag.

Enkele jaren geleden heb ik om een aantal redenen mijn lidmaatschap van de SP opgezegd. De belangrijkste was de SP mediastilte rond de kwestie Tibet en de MRschendingen in China in aanloop naar de Pekingspelen. Op de Internationale Dag van de MensenRechten in december 2008 heb ik op de Dam met Harry van Bommel, die er wel een uitgesproken mening over heeft, kort contact gehad. Daarnaast had de beslissing te maken met voortschrijdend inzicht in het gedachtegoed van Jiddu Krishnamurti. De algemene behoefte om door middel van welk lidmaatschap dan ook een identiteit op te bouwen; de behoefte om ergens bij te willen horen viel plotseling helemaal van me af. Maar nu verkeert de SP in zwaar weer en doemde daar gisteren plotseling de ‘dag van Agnes Kant’ op. Deze gepassioneerde, oprechte politica met het hart op de juiste plek trok in haar strijd voor een humaner en socialer Nederland, haar geestelijke accu in korte tijd leeg. Wat de redenen achter haar beslissing ook geweest moge zijn, naar mijn idee heeft Agnes een dappere en wijze beslissing genomen. Sociaal onrecht heeft altijd bestaan en zal in tijden van crisis alleen maar verder toenemen. Inzet voor een betere, meer rechtvaardiger wereld, kan op vele manieren en ik twijfel er niet aan dat Agnes een nieuwe manier zal gaan vinden, een manier waarbij ze ook zichzelf wat meer in bescherming neemt.

George Orwell: xe2x80x9cIn tijden van algemeen bedrog wordt het verkondigen van waarheid een revolutionaire daad.xe2x80x9d

Vervolg van blog 926: Het bestialiseren van individuen, bevolkingsgroepen en naties is xe2x80x98n gevolg van een niet gexc3xafntegreerde maar geprojecteerde schaduw. Op individueel niveau ontstaan er dan onoplosbare ruzies en vete’s, moord en doodslag en op het collectieve: rigide veroordelingen die resulteren in vernietigende (heilige) oorlogen en geschiedvervalsingen. Toen vader en zoon Bush, (leden van het geheime ‘Skull and Bones’ genootschap) in de door de VS aan de macht geholpen dictator Saddam en in Osama plotseling handlangers van satan zagen, stuurden ze met het leger gexc3xafnstrueerde journalisten en christelijke missionarissen naar het Oosten om het Irakese en Afghaanse volk te bekeren: cq te democratiseren. Resultaat: honderdduizenden graven in verwoeste landen, totale chaos en ‘n oceaan van lijden.

Wat gebeurt er als de schaduw wordt uitgeprojecteerd? Hitler en trawanten die het Joodse volk tot untermenschen bestempelden; het Joodse volk dat in het Palestijnse hun aartsvijand gewaar wordt, de Chinese communisten die in de Falun Gong een staatsvijandige organisatie ziet en in Tibet een achterlijke cultuur; Noord Korea dat Amerika als een verderfelijke duivelse natie ziet, de Birmese generaals die in de boeddhistische morele autoriteit hun ondergang vrezen en ga zo maar door, de lijst is eindeloos. De veroordeling en bestrijding van de eigen individuele en de collectieve schaduw in de buitenwereld kan niet anders dan leiden tot allerlei soorten humane dramaxe2x80x99s en zwarte bladzijden in de humane geschiedenis. xe2x80x9cDe schaduwxe2x80x9d, stelde Jung xe2x80x9cis het machtigste en gevaarlijkste van de archetypenxe2x80x9d. Dissidenten en klokkenluiders schuwen het niet om de zorgvuldig verborgen gehouden schaduwkanten van politiek, religies en bedrijsleven aan het licht te brengen. Vaak worden ze dan ook door hun activiteiten onderworpen aan uitsluiting, langdurige straffen, verbanning, opname in een psychiatrische inrichting, marteling en/of de doodstraf. Met het oog op de collectieve geestelijke gezondheid zijn dissidenten en klokkenluiders moedige voorvechters voor normen en waarden en ‘n tegengif tegen de diepe morele crisis waarin de wereld gevangen zit.

Daarentegen kleppen veel politici over het gewicht van waarheid, gerechtigheid en MensenRechten. Aangedaan door uitspraken als die van Elie Wiesel profileren ze zich gratuit: xe2x80x9cZolang er nog een dissident gevangen zit, is onze vrijheid niet waar. Wat deze slachtoffers bovenal nodig hebben is de wetenschap dat wanneer hun stemmen gesmoord worden wij hen de onze zullen geven, dat terwijl hun vrijheid afhangt van de onze, de kwaliteit van de onze afhangt van hun vrijheid." In de commotie die ontstond in aanloop naar de Pekingspelen stelde MRapostel Verhagen dat Nederland China op het belang van MensenRechten zal blijven wijzen en dat de Nederlandse regering het dissidentengeluid steunt. Let wel: het geluid! Dissidenten zijn individuen of groeperingen die zich uit waarheidsliefde verzetten tegen de overheersende opvattingen of beleidslijnen op religieus, politiek of sociaal gebied. Het geweten, de stem van het oprechte in de menselijke psyche, speelt hierbij een doorslaggevende rol. Als de ethische norm niet meer met een praktische situatie strookt komen deze moedige mensen meestal geweldloos in verzet tegen de zorgvuldig verborgen gehouden misstanden.

Het fenomeen klokkenluider benadert de motivatie van de dissident in Nederland het beste. Een klokkenluider is iemand die een beroep doet op het 19de MensenRecht: de vrijheid om jezelf te uiten; het recht om eigen beslissingen te nemen, een eigen mening te hebben en deze te uiten en met anderen te delen. De klokkenluider geeft het eigen belang voor het algemene op: Een werknemer brengt misstanden in zijn bedrijf of organisatie naar buiten en stelt illegaal handelen of onrecht openlijk aan de kaak. Omdat ze intern vaak geen gehoor vinden worden daarvoor hoge instanties en/of de media als breekijzer gebruikt. Ze proberen op een positieve manier de normen en waarden te verdedigen die het Nederlandse (ex)kabinet zo belangrijk vindt maar worden voor hun inzet op een schandelijke manier in de steek gelaten. Terwijl ze ons aller waardering en steun verdienen worden ze als laaghartige verraders behandeld. De echte boosdoeners komen er altijd weer met lachwekkende boetes van af en gaan dan weer vrolijk verder met de gemeenschap financieel of anderszins te bedriegen en te benadelen. 

Daar, waarop we onze geestelijke energie richten groeit en groeit en groeit ons soms boven het hoofd. Met de gekozen energiekanalisatie ontstaat er betrokkenheid, binding maar ook gehechtheid aan het gewenste doel. Als er ter compensatie niet gewerkt wordt aan een bepaalde mate van introspectie, onthechting en xe2x80x98selfcontainmentxe2x80x99 lopen we het risico onszelf mentaal-emotioneel te beschadigen; geestelijke uitputting, frustraties en abrupte ingrepen van het onbewuste liggen dan op de loer. Ieder mens schept de eigen werkelijkheid en die creatie dient als spiegel van onze motivaties, ambities en behoeften. Onthechting betekent afstand kunnen nemen van het beoogde resultaat van ons doen en laten: bij jezelf thuis blijven komen.

De SP heeft altijd kunnen rekenen op mijn loyaliteit. Het begon allemaal 35 jaar geleden met het besluit deel te nemen aan de politieke scholingsavonden. Destijds werkte ik als heftruckchauffeur bij de giffabriek Luxan in Gelderland. Ik had gehoord over een andere giffabriek in Brabant waar door dioxinevervuiling in een bepaalde straal om die fabriek de bladeren vroegtijdig van de bomen vielen. Op voorwaarde van de acceptatie van een dioxineverbod mocht de geplande fusie tussen de twee bedrijven doorgaan. Een week voor het hoge bezoek kreeg ik opdracht om honderden vaten uit de loodsen te verplaatsen naar een uithoek van het fabrieksterrein om deze daarna met grote zeilen af te dekken. Tijdens een vakbondsvergadering in de bedrijfskantine hoorde ik over de voorwaarden en gevolgen van de voorgenomen fusie. Omdat ik het gevoel had dat er iets niet in de haak was liep ik na de vergadering in het donker naar de opslagplek om te controleren wat er in de vaten zat: dioxine. De volgende dag nam ik contact op met de SP en de fusie is uiteindelijk niet doorgegaan: natuurlijk stond ik na deze actie meteen op straat maar ging een paar dagen later bij Stork aan de slag.

Enkele jaren geleden heb ik om een aantal redenen mijn lidmaatschap van de SP opgezegd. De belangrijkste was de SP mediastilte rond de kwestie Tibet en de MRschendingen in China in aanloop naar de Pekingspelen. Op de Internationale Dag van de MensenRechten in december 2008 heb ik op de Dam met Harry van Bommel, die er wel een uitgesproken mening over heeft, kort contact gehad. Daarnaast had de beslissing te maken met voortschrijdend inzicht in het gedachtegoed van Jiddu Krishnamurti. De algemene behoefte om door middel van welk lidmaatschap dan ook een identiteit op te bouwen; de behoefte om ergens bij te willen horen viel plotseling helemaal van me af. Maar nu verkeert de SP in zwaar weer en doemde daar gisteren plotseling de ‘dag van Agnes Kant’ op. Deze gepassioneerde, oprechte politica met het hart op de juiste plek trok in haar strijd voor een humaner en socialer Nederland, haar geestelijke accu in korte tijd leeg. Wat de redenen achter haar beslissing ook geweest moge zijn, naar mijn idee heeft Agnes een dappere en wijze beslissing genomen. Sociaal onrecht heeft altijd bestaan en zal in tijden van crisis alleen maar verder toenemen. Inzet voor een betere, meer rechtvaardiger wereld, kan op vele manieren en ik twijfel er niet aan dat Agnes een nieuwe manier zal gaan vinden, een manier waarbij ze ook zichzelf wat meer in bescherming neemt.

Daar gaan we dan weer: alle mogelijkheden worden opnieuw aangegrepen om ons onderdanen de beste voornemens en noodzakelijkheden in de oren te tetteren en in de ogen te wrijven. In de hunkering naar meer macht, invloed en zeggenschap worden alle camera’s, microfoons, toetsenborden enz. begerig aangegrepen om de burger tot diep in diens hersencellen te overtuigen van de noodzaak van vertrouwen in de goede bedoelingen van de heren en dames politici. Alhoewel de kloof tussen politiek en burger nog nooit zo groot was, is het nu weer tijd geworden te geloven in democratie; in elk geval tot na de verkiezingen.

Hoedt jezelf voor blind vertrouwen en eis je vrijheid op: een gezonde dosis argwaan en kritiek kan preventief en heilzaam werken. Des te meer burgers het vertrouwen in de overheid verliezen, deze wegens beschaamd vertrouwen wantrouwt, des te meer die overheid met praatjes over veiligheid, sociale stabiliteit, tolerantie ed. de burger probeert te overtuigen van het belang van vertrouwen in de staat. Vertrouwen wil zeggen iets dat niet getoetst kan worden voor waar en oprecht aannemen. Wij moeten erop vertrouwen dat de heersende elites het beste voorhebben met de burgers die ze bestieren. Zonder x92n aangelegde basis, reden of sfeer voor vertrouwen wordt er een beroep op blind vertrouwen gedaan maar: we leven niet meer in de middeleeuwen zou je toch zo denken.

Waar was de discussie over de gevolgen van de Amerikaanse oorlogszucht en de Nederlandse betrokkenheid daarin? Over de ontelbare onschuldige slachtoffers, over de uiteen gereten families en in puin gegooide steden en dorpen? Slechts eenzijdig gekwaak van oorlogspropagandisten dat Nederland zo goed bezig zou zijn in Afghanistan, beter dan welk ander land dan ook! De ooggetuigenverslagen van Arnold Karskens worden doorgaans door belanghebbende partijen met superieure arrogantie onderuit gehaald of geridiculiseerd. Het gebrek aan objectiviteit valt niet alleen de politiek maar ook de zich verdringende media te verwijten. Met de regelmaat van de klok hoort de verslaggeving zich aan als pure propaganda. In het artikel: ‘Defensie liegt dat het gedrukt staat!’ schrijft Karskens in oktober vorig jaar in de Pers: "Recente Defensiecijfers gepubliceerd door RTLNieuws waarin sprake is ’80 burgerdoden’ zijn ver bezijden de waarheid. Nederland is als deelnemer van de International Security Assistance Force ISAF en als Lead Nation in Uruzgan verantwoordelijk voor honderden burgerslachtoffers sinds voorjaar 2006. Het wordt tijd voor een onafhankelijke onderzoekscommissie."

Op 18 oktober vorig jaar stelde Karskens in het VPRO radioprogramma OVT na de presentatie van zijn boek ‘Rebellen met een Reden’: "Als je vecht doe je dat natuurlijk niet voor de grondstoffen maar wordt er bv. gezegd dat een land wordt binnengevallen om het volk te helpen. Zo ontstaat een heilige oorlog. Het volk denkt dat we daar iets goed doen terwijl de staat iets geheel anders in het achterhoofd heeft. Het is heel opmerkelijk, veel mensen met wie ik gesproken heb beseffen terdege dat ze zich hebben laten misleiden of ze zijn teleurgesteld in de resultaten en omdat ze zijn meegegaan met leiders die de zaak besodemieterd hebben." In 2008 werd de door velen gewantrouwde Karskens door het humanistisch Vredesberaad uitgeroepen tot Journalist van de Vrede en kenden de Liga voor de Rechten van de Mens en de stichting Jx92Accuse Karskens de Clara Meijer-Wichmann-Penning 2008 toe voor zijn onafhankelijke verslaglegging. Goed, de regering is terecht over de verlenging van de oorlogshandelingen in Afghanistan gevallen. Het is nog onzeker welke herders of voogden vervolgens op het pluche gaan zitten om ons iedere dag weer te vertellen wat we nu weer allemaal willen en moeten. Maar zolang mensen als Arnold Karskens of Dries van Agt hun ervaringen, inzichten en overtuigingen met ons mogen delen en niet van bed gelicht worden, valt het allemaal nog wel mee in onze sociaal-bureaucratische dictatuur.